hart in sneeuw

De dag waarop..

Op de dag dat ik me verplaats in het kind van "goed" gescheiden ouders...
De dag waarop...
Zet ik mezelf on hold,
Iedereen moet wennen aan deze nieuwe realiteit.
Ik bekijk de wereld door de ogen van een kind met "goed" gescheiden ouders.
“Goed” gescheiden maar toch veel ongemak
Als kind van “goed” gescheiden ouders blijft dat aanwezig
De wisseldag, de meest onaangename dag van de week,
Waar spullen verhuizen van het ene naar het andere huis.
Dynamieken verschuiven, afscheid en welkom volgen elkaar snel op.
Altijd wennen, niets te maken met minder van de ander houden.
Telkens pnieuw een thuisgevoel creëren,
Herinnerd worden aan de werkelijkheid van gescheiden ouders.
Het besef dat het oké is, dat ouders hun eigen wegen gaan.
De realiteit dat er twee huizen zijn, samen dagen gemist.
Beseffen dat het de komende jaren zo zal blijven.
Niet bedoeld om anderen pijn te doen,
Wensen naar één huis mogen er zijn, in een ouderlijke sfeer zal het echter niet meer komen.
Elke week voel ik verdriet, een constant ritueel.
De dag waarop ik niet meer hoef te verhuizen, de dag is, dat ik niet meer thuis woon.
De dag erna, altijd iets vergeten,
Vader wordt moeder en moeder wordt vader genoemd.
Vergeten dat de tijd niet stil heeft gestaan,
Dagen hebben een ander ritme gekregen.
Boodschappen niet doorgegeven, een dag vol verandering.
De dag waarop ik niet meer hoef te verhuizen, de dag is, waarop ik besef, dat ik zelfstandig ben geworden...

Scroll naar boven